We worden wel eens een mannenkoor genoemd. Dat klopt.
Maar verwacht geen stijve kostuums, geen ernstige blikken en zeker geen optreden waarbij iedereen braaf blijft zitten.
Wij zijn gewoon een bende vrienden uit Lanaken die toevallig graag zingen. Of anders gezegd: mannen die ooit dachten "één repetitie kan geen kwaad"... en jaren later nog altijd niet van elkaar af geraken.
Onze grootste kwaliteit?
Niet dat we allemaal de perfecte noot raken... wel dat we een publiek in beweging krijgen.
Want als de eerste mensen beginnen meezingen, weten we dat de avond geslaagd is.
Sommige mensen verzamelen voetbalstickers. Anderen postzegels. Wij verzamelen bekende Vlamingen die plots staan mee te zingen.
Ja, echt.
Hoe meer optredens je bezoekt, hoe groter de kans dat je weer een nieuwe naam kunt afvinken. Wie weet sta jij binnenkort naast de volgende.
Sommige optredens beginnen rustig. Je bouwt op, kijkt eens rond en voelt de sfeer langzaam groeien. Tongeren had duidelijk andere plannen. Nog voor onze eerste medley goed en wel achter de rug was, stond het plein al mee te deinen. En alsof dat nog niet genoeg was, kon niemand minder dan Jacques Vermeire zich al na enkele nummers niet meer bedwingen. Dat zijn van die momenten waarop je elkaar even aankijkt en denkt: ja mannen, dit wordt weer zo'n dag.
Sommige optredens voelen al vertrouwd nog voor de eerste noot gezongen is. Zo was het afgelopen zondag ook weer op Boekt Feest. Voor de derde keer mochten we er het podium op, en eerlijk? Dat voelt ondertussen een beetje als thuiskomen.
Wat een afsluiting van 2025! Er stond iets moois op het programma voor De Zingende Mannen. We sloten het jaar niet zomaar af met een repetitie of een lokaal optreden, we gingen op fanreis!